Yitirişin başladığı yer içindir asıl varolma telaşı...
Varlığı tam idrak içindir mallardan ve canlardan kayıplar...
Varlığın aslını ya hiç anlamaya çalışmadan tam bir amaçsız gibi yaşamak gerek mutlu olmak için;ya da varlığı tam manasıyla anlamak...
Ortada kalmış,safını seçmemiş bir kalp daim ızdırap yaşatır sahibine!...
Mutluluğa sahip olmak için anlamaktan vazgeçmek ise sadece kesin bir acı sona kadar bizi her şeyden muaf ve mutlu kılar.
Her türlü şart altında aslında tek bir tercih var yeryüzünde.
Rüya aleminin en büyük gerçeği olan bir tercih.
Varoluşu sonsuza taşıma tercihi...
Ya tam bir ebediyet ya da tüm bir kaybediş vardır bu tercihin sonucunda...
Gönüllerin feveranını sona erdirecek o mutlak tercihi yapmanın farziyeti de işte hep bu "tam ebediyeti" sağlamak içindir.
İnsan!...
Anlayışı ölüme kadar perdeli ve yetersiz kalan...
Zayıf yaratılmış,hatalarla kuşatılmış...
İnsan!
Başka bir dostun yok vücuduna her an hakim olan dışında!
Başka bir yaşam sebebin yok,var eden dışında!
Başka bir sahibin yok,seni tek gerçek eğiten dışında!...
Yitirme artık kendini,kalbini!...
İçindekilere yaban kalma,dışındakilere aldanma!
Savaşını,kaybetmeni isteyenlerin eline tüm bir kaybediş olarak bırakma!...
Dünya senin kaybedişine yardım için koşuşurken sana doğru,kalbinin kapılarını düşmanlarına açma!...
Acılarda boğul!Acılarla arın!
Ama kalbini düşman ellerine bırakma,tüm bir kaybedişten sakınıp,tam bir ebediyete kavuşma uğruna...
Dost'a dost olduğu kadar,samimiyeti yüzünden öte, kalbine vurduğu kadar dost edin bu dünya denen savaş meydanının sakinlerini!
Sonra huzurla acıya bıraksanda ruhunu,yaprak misali savrulmazsın bir sonsuzluğa...
Sahibinin ellerindeki savruluşun elbet yine sahibinde son bulacaktır!
Yüreğinden doğan ebediyet isteklerin elbet bir ebediyette can bulacaktır!
Zaferin kaybediş kadar mutlak olduğu bir ebediyette!...
Şimdi yakınırken ruhunun zindanlarında,
asla unutma:
Tüm bir kurtuluş seni bulacak tam bir özgürlük diyarında!...

Nefin Soyberk.